ÇAYBAŞIMI ÖZLEDİM
Yine aklıma düştün, sensiz geçti koca yaz
Bir yanında İkizce, diğer yanda Tekkiraz
Dört bir koldan dökülür, denize koca nehir
Gözümde tütüyorsun, Çaybaşı denen şehir
Elbette tüteceksin, Sende doğdum sende doydum
Yirmi iki kasımda, şubende asker oldum
Nasıl ulaşayım ki, vatan borcu ensemde
Sensiz seni yaşıyorum, sana gelemesem de
Sana bağlı senle yaşar, Köklük köyü Eğribeli
Hayat verir esince, tepelerden bahar yeli
Özledim lakin gelemem, şafağımız dolmadan
Fındığımın yaprağını, görsem rengi solmadan
Yağmuru bir başka yağar, seyredersin camından
Diz boyu kar yürürdük, Köklük Tekedam’ından
Salı günü kurulur, Çaybaşım’ın pazarı
Yeşil şehrim değmesin, komşuların nazarı
Gürgen meşe kestaneyle, süslü Kiliseyanı
Sabah poyraz esince, mest ediyor insanı
Ayrılalı çok oldu, elbet biz bu diyardan
Buz gibi su içmek varmış, şimdi Karapınar’dan
Elime alıp kalemi, yazmak oldu tek çarem.
Özleminle kavruldu, yok oldu ciğer parem.
Sensiz geçti üzerimden, üç bayram bir yılbaşı.
Yetmiş gün var geleceğim, memleketim Çaybaşı
Süleyman DEMİRCİ - 22 Kasım 1994
(4/4 tertip İstihkâm Taburu Narlıdere// İZMİR)